trip Ramite

trip in hide destinations in morang NEPAL
आफु जन्मेको जिल्ला समथर मैदान र धान-गहु खेत घुम्दा लाग्थ्यो यही मात्र मोरङ हो । मोरङमा विकट पहाडी क्षेत्र पनि पर्छ । जहा बाटो पुग्न अझै कति पुस्ता लाग्दो हो । त्यहा पनि मान्छे बसेका रहेछन । २०६४ बैशाख १०-१४ को यात्रा मेरा लागि सधै स्मरणीय रहनेछन ।
यी तस्विरहरु मोरङको मधुमल्ला गाविसदेखि सुरु भएर टाडी हुदै रमिते खोला गाविसको अग्लो चुचुरो मिक्लाजुङसम्मको यात्राका हुन । मधुमल्लामा बेतिनी पोखरी रहेछ । खास ऐतिहासिक महत्व नभएपनि मुलबाट बनेको दहलाइ गाउले पर्यटकीय क्षेत्र बनाउने सुरमा छन । यहाको पानी खेतमा सिंचाइका लागि लगिएको छ । अनि टाडीको चुली पोखरी डाडाका बीचमा परेको खाडलमा पानी जमेजस्तो ।
रमितेको उकालो लागेपछि पुगेको जौबारीमा हेडफोन लगाएर मकै गोडदै गरेकी गुरुङ किसोरीको मुस्कान । करीव २ हजार मिटर उचाइको यो गाउमा कुहिरो सधै लुकामारी खेलिरहने रहेछ । अनि मेक्लाजुङ पुग्दा हिडेको १२ घण्टा पैदल । तराइमा यस्तो कसरी कल्पना होला । विकट गाउहरु जहा विजुली र बाटो पुग्न अझै युग बित्ला । तर मान्छे बसेकै छन । आलु र कोदो फलाएका छन । अनि जीवन चलाएका छन ।

शब्द/तस्बिर : भीम घिमिरे