Cry

नानीहरु सबै प्राणीका सुन्दर छन । मान्छे, पशुपंछी र कीटपतंग । माथिको तस्बिर गौंथलीका बचराका हुन । ०६५ बैसाख १७ देखि १९ सम्म तेह्रथुमको सदरमुकाम म्याङलुङ घुम्न पाइयो । पुगेको साँझ हामी बसेको होटल सामुन्ने अर्को होटलको मुलद्धार माथि गुँड रहेछ । विहान ७ बजे विराटनगरबाट हिडेका हामी भेडेटार र हिलेमा थामिएर म्याङलुङ पुग्दा साँझको ६ बजेको थियो । होटलमा ब्याग थन्क्याएर घुम्न निस्कदा गौथलीले बचरालाइ चारो ल्याउदै ख्वाउदै गरेको देखियो । म हतपत कोठा फर्किए , अनि क्यामेरा लिएर निस्के । निकै छिटो आउने र चारो खुवाइ फिर्ने गौथलीको क्रियाकलाप मोहक थियो । माउले ख्वाउदै गरेको खिच्न सकिएन । कारण म्यानुअल फोकस भएको ३०० एमएमको लेन्स चलाउनु परेको थियो र मैले क्यामराको इनबिल्ट फ्ल्यास चलाएको थिए । अनि माउ यति छिटो थियो कि कुनै कुनै क्याप्चर भएका सटमा पनि स्पीड मिलाउन हम्मे भयो । मैले त्यो दौरान सुट गरेका सबै फोटो ब्लगमा हालेको छैन ।
जे होस आफुले खोजेर खाने नहुन्जेल चारो खुवाउने परम्परा मान्छे, पशु र पंछीमा उस्तै छ । चारवटा बचरामध्ये जसले चारो पाउँथ्यो उ केही संयमित देखिन्थ्यो भने अरु चुचो खोलेर चिच्याउँथे ।