Yeeeaaah!

Niby tylko trzy dni, a tyle się wydarzyło. W środę spacer z Olinkiem (całe szczęście, że można wrócić do internatu przed planowaną godziną, bo inaczej chyba zatoczyłybyśmy się w lodowych skorupkach;P) No i co tam jeszcze robiłyśmy w tą środę... Generalka. Odkryłam, że stare szmatki w połączeniu z płynem do froterki to prawie to samo co jazda na nartach;)
Czwartek: dyżur - i o niech mnie! Ja myślałam, że to hop-siup i po wszystkim - posiedzę, pouczę się, poczytam, a tu kiszka. Trzeba było trochę pousługiwać KOCHANEJ PANI KIEROWNICZCE;P, posprzątać, pozamiatać i takie tam głupotki. W sumie nie było źle, tylko jakieś nieprzyjemne wrażenie zostało. Ale mniejsza z tym. Aaaa, no i zapomniałabym o naszym - Olkowym i moim - maratonie po mieście. śmiechu było co nie miara, ale jakieś głupie wyrzuty sumienia zostały - i wstyd może?
Dalej to chyba powinien być piątek, ale nie ma o czym pisać - nic się nie działo. Pobudka, szykowańsko, szkoła, pakowańsko, taniec i śpiew do hiszpańskich utworów - bo dziewczyn nie było;P i zaraz potem do domu.
A teraz to jestem zmęczona, dlatego marzę o baaaaaaardzo długim śnie. I tak w ogóle to już nie myślę. Tylko mnie jakiś Turek tu jeszcze męczy.
No i bym zapomniała. APEL DO OLI
Kobieto, Ty nie myśl tyle, skończ z wspomnieniami, uśmiechaj się Rybka i żyj chwilą - tak jak to potrafisz, a wszystko będzie dobrze. A gdyby jednak było mniej niż dobrze to przecież masz mnie:) No i Kacepra też masz;) I pamiętaj o swojej kosmicznej mocy - mądrze ją wykorzystaj!