2009.02.21

2009.02

S	M	T	W	T	F	S
1	2	3	4	5	6	7
8	9	10	11	12	13	14
15	16	17	18	19	20	21
22	23	24	25	26	27	28

2009.02.23

Estillizada - taniec z wielkimi piorami na glowie

2009.02.22

UWAGA: przed wizytą w krajach tropikalnych zaszczep się przeciwko żóltej febrze. Skontaktuj się z lekarzem medycyny tropikalnej.
Informacje odnośnie profilaktyki znajdziesz tu: www.cimp.pl i www.malaria.com.pl

A Krolowa tegorocznego karnawalu w Oruro wyglada tak:

13 luty, piÄ�tek, Oruro W drodze do Oruro pada deszcz. No dobra, leje. A my posuwamy siÄ� starym autokarem wÅ�ród przepaÅ�cistych gór Altiplano. Obie z MonikÄ� przywykÅ�yÅ�my juÅ¼ do tego rodzaju emocji, nie mniej jednak, gdy mijamy siÄ� na stromiÅºnie z drugim pojazdem, coÅ� dziwnego dzieje siÄ� z naszymi Å¼oÅ�Ä�dkami... PodróÅ¼ z Cochabamby do stolicy boliwijskiego karnawaÅ�u trwa okoÅ�o 5 godzin. Jak kaÅ¼da podróÅ¼ w Boliwii, i ta odbywa siÄ� bez postojów, kierowca jedynie zatrzymuje siÄ�, by zabraÄ� na pokÅ�ad kobiety sprzedajÄ�ce kurczaki z ziemniaczkami porcjowane w woreczkach, kolorowe galaretki lub kukurydzÄ� ze serem dla podróÅ¼nych. System jest taki, Å¼e panie wsiadajÄ� do autobusu, w trakcie jazdy sprzedajÄ� to, co majÄ� w swoich wielkich koszach i wysiadajÄ� w kolejnym mieÅ�cie, by tam zÅ�apaÄ� autobus w drugÄ� stronÄ� i kolejnym pasaÅ¼erom zaproponowaÄ� smakoÅ�yki. Oruro jest poÅ�oÅ¼one 3800 m npm, zatem Monika juÅ¼ w drodze zaczyna odczuwaÄ� skutki wysokoÅ�ci... Po godzinie 15 w Oruro odbiera nas Alek. Alek to polski ksiÄ�dz, bardzo mÅ�ody, bÄ�dÄ�cy tam dyrektorem seminarium. Widzimy go po raz pierwszy, kontakt do Alka mamy od Kasi, która podczas swojego pobytu w Boliwii bardzo siÄ� z nim zaprzyjaÅºniÅ�a. http://www.photoblog.com/Psota/2009/02/05/oruro-miasteczko-3800-npm.html Alek zabiera nas do seminarium. Okazuje siÄ�, Å¼e w tym dniu zaczyna siÄ� semestr i oprócz nas, wprowadza siÄ� tu kilku chÅ�opaków. ChcÄ�c, nie chcÄ�c, znalazÅ�yÅ�my siÄ� w rolach testerek Å�wiÄ�tych powoÅ�aÅ�... Integrujemy siÄ� z chÅ�opakami podczas wspólnych posiÅ�ków. Nie spodziewali siÄ� naszej obecnoÅ�ci, jednak taka wersja Seminarium najwyraÅºniej bardzo im siÄ� podoba. W seminarium jest kaplica. Co ciekawe, znajdujÄ� siÄ� w niej Relikwie Ks. SpopÄ�ko, spowiednika Siostry Faustyny Kowalskiej. W caÅ�ej Ameryce PoÅ�udniowej Faustyna jest bardzo popularnÄ� Å�wiÄ�tÄ�: w kaÅ¼dym koÅ�ciele, nawet na sakramenckim odludziu, jest duÅ¼y obraz Jezusa MiÅ�osiernego i maÅ�a fotografia Å�wiÄ�tej. Alek okazuje siÄ� bardzo zwariowanym ksiÄ�dzem. Po poÅ�udniu wybieramy siÄ� na spacer po mieÅ�cie. Po przejÅ�ciu kilku przecznic, decydujemy siÄ� za zakup foliowych peleryn, gdyÅ¼... w Boliwii trakcie caÅ�ego karnawaÅ�u panujÄ� zasady jak Polsce w Lejka. Z takÄ� tylko róÅ¼nicÄ�, Å¼e lejÄ� wszyscy wszystkich: kobiety kobiety, kobiety mÄ�Å¼czyzn, mÄ�Å¼czyÅºni kobiety i mÄ�Å¼czyÅºni mÄ�Å¼czyzn. Lanie odbywa siÄ� za kilka sposobów: - rzucanie baloników wypeÅ�nionych wodÄ�, - wylewanie wody wiadrami, - atak z karabinów wodnych. Macierzowo, powyÅ¼szych technik moÅ¼na doÅ�wiadczyÄ� w trzech strategiach: - spontanicznej, tzn. ktoÅ� idÄ�cy ulicÄ� atakuje, - skomasowanej - podjeÅ¼dÅ¼a ciÄ�Å¼arówka i atak nastÄ�puje z samochodu, - bezlitosnej - fala wody dosiÄ�ga czÅ�owieka od góry - z okien. Jeszcze jest wariat bardziej wysublimowany, czyli pianka. W Boliwii w czasie karnawaÅ�u sprzedawana jest specjalna pachnÄ�ca pianka w aerozolu, którÄ� równieÅ¼ moÅ¼na potraktowaÄ� ofiarÄ�. (ZdjÄ�cia Magdy w piance: http://www.photoblog.com/Psota/2009/02/09/oruro-karnawal.html ) W ostatnie dni karnawaÅ�u proces oblewania wodÄ� i piankÄ� intensyfikuje siÄ�... No i warto dodaÄ�, Å¼e Gringo obrywa potrójnie;) OglÄ�damy miasteczko, uÅ�oÅ¼one warstwami, jak gdyby na tarasach. Jest to teren bogaty w zÅ�oÅ¼a miedzi i srebra, wiÄ�c spotykamy ludzi powracajÄ�cych z prac w kopalni. Odwiedzamy targ miejski, który obfituje w stroje, maski ludowe, pamiÄ�tkowe torebki, confetti oraz peleryny nylonowe. PróbujÄ�c znaleÅºÄ� czÄ�Å�Ä� spoÅ¼ywczÄ� targu (chcemy kupiÄ� pomidory na kolacjÄ�) natrafiamy na stragany o tajemniczym asortymencie... WiszÄ�ce pÅ�ody lamy, paznokcie kota, alkohol ofiarny dla Pachamamy, talizmany. - Senorita, compra, compra - Cholity namawiajÄ� nas na zakup talizmanu na dobrego mÄ�Å¼a lub na dobre zdrowie. Talizmany to gipsowe kwadraciki z wygrawerowanymi obrazkami. Sprzedawane sÄ� w przewaÅ¼nie w zestawach, np. na poÅ�wiÄ�cenie domu lub na dobrÄ� naukÄ�, czy na szczÄ�Å�liwe Å¼ycie rodzinne. KaÅ¼dy zestaw to flaszka alkoholu, mieszanki zióÅ�, jakieÅ� bibuÅ�owe cacka oraz 8 kwadracikow z róÅ¼nymi obrazkami. Np. ksiÄ�Å¼ka oznacza wiedzÄ�, kwiaty - dobre zbiory, monety - bogactwo itd. Zestaw naleÅ¼y zÅ�oÅ¼yÄ� Pachamamie w odpowiednim dniu, najlepiej na zboczach gór. Ofiara bÄ�dzie peÅ�niejsza, jeÅ�li zÅ�oÅ¼y siÄ� równieÅ¼ liÅ�cie koki i pÅ�ód lamy... (zestawili moÅ¼na pooglÄ�daÄ� tu: http://www.photoblog.com/Psota/2009/02/14/koscielnie-i-pogansko-2.html) PoniewaÅ¼ nagabywanie cholit jest uciÄ�Å¼liwe (ponadto ja bojÄ� siÄ�, Å¼e któraÅ� rzuci na mnie klÄ�twÄ�, a jak przekonaÅ�am siÄ� w Peru, to niestety dziaÅ�a!), kÅ�amiemy, Å¼e mamy wszystko, Å�Ä�cznie z najcudowniejszymi mÄ�Å¼ami i przyspieszamy kroku. Pomidory kupujemy w sklepie. Przemoczone do suchej nitki w sÅ�oneczny dzieÅ�, wracamy do Seminarium. Po kolacji Alek zaprasza nas do siebie na "Polaków rozmowy". - ByÅ�yÅ�my na targu czarownic - mówiÄ�. - ByÅ�o ostro... - Tak, jest tu tego od groma! - odpowiada Alek. - KiedyÅ� wezwano mnie poÅ�wiÄ�ciÄ� dom. RozglÄ�dam siÄ� po tym domu i jestem przekonany, Å¼e juÅ¼ tu kiedyÅ� byÅ�em i ten dom Å�wiÄ�ciÅ�em. Pytam wiÄ�c gospodarza: "Czy ja nie byÅ�em juÅ¼ u was?" "Tak padre, byÅ� padre, natomiast bruja (czarownica) powiedziaÅ�a, Å¼e tu Å¼eby byÅ�o szczÄ�Å�cie, to ksiÄ�dz katolicki musi trzy razy polaÄ� wodÄ� Å�wiÄ�conÄ�." Alek jak z rÄ�kawa sypaÅ� podobnymi historyjkami do rana. 14 luty, sobota Weekend przed Å�rodÄ� PopielcowÄ� to kulminacja karnawaÅ�u. GÅ�ówne obchody odbywajÄ� siÄ� tradycyjnie w Oruro, gdyÅ¼ tu wÅ�aÅ�nie znajduje siÄ� sanktuarium Socavon - Å�wiÄ�tynia Matki BoÅ¼ej Tancerzy i Górników. ZjeÅ¼dÅ¼ajÄ� siÄ� tutaj zespoÅ�y muzyczne z caÅ�ej Boliwii i nie tylko. Od soboty do Å�rody Popielcowej w caÅ�ym kraju jest wolne. Nie pracuje siÄ�, dzieci nie chodzÄ� do szkoÅ�y. KaÅ¼dy ma czas na to, Å¼eby do woli wytaÅ�czyÄ� siÄ�. Boliwia to w koÅ�cu kraj, którego kultura opiera siÄ� na fundamencie zabawy, radoÅ�ci i Å�wiÄ�towania. Idziemy z MonikÄ� do Rynku, nakÅ�adamy peleryny, zajmujemy strategiczne miejsca. DziÅ� uliczny taniec ma charakter sakralny: odbywa siÄ� pielgrzymka tancerzy do Sanktuarium. Jest silne sÅ�oÅ�ce, ale temperatura jest do zniesienia, dziÄ�ki duÅ¼ej wysokoÅ�ci npm no i oczywiÅ�cie dziÄ�ki systematycznemu chÅ�odzeniu nas wodÄ� poprzez inne elementy naleÅ¼Ä�ce do publicznoÅ�ci. GawiedÅº pije litrami piwo i wiwatuje na widok tancerzy. http://www.photoblog.com/Psota/2009/02/10/oruro-karnawal-trwa.html PielgrzymkÄ� z samego rana rozpoczÄ�Å� orszak biskupa z NajÅ�wiÄ�tszym Sakramentem, za nim caÅ�a koÅ�cielna Å�wita. My jednak nie wstaÅ�yÅ�my tak wczeÅ�nie. Teraz mamy moÅ¼liwoÅ�Ä� podziwiaÄ� tancerzy, którzy w ciÄ�Å¼kich, waÅ¼Ä�cych nawet 20 kg kostiumach, w roztaÅ�czonym korowodzie pielgrzymujÄ� na wzgórze Socavon. ZespoÅ�y taÅ�czÄ� ludowe taÅ�ce z caÅ�ej Boliwii. Trasa, jakÄ� pokonujÄ� tancerze, wiedzie z przemieÅ�Ä� miasta; pokonanie jej w tanecznym rytmie zajmuje 6 - 8 godzin. KaÅ¼dy zespól ma swojÄ� orkiestrÄ� i typowe dla regonu i taÅ�ca kostiumy. http://www.photoblog.com/Psota/2009/02/18/tobas-khantu-incas-phujllay.html NajciÄ�Å¼sze ubranie noszÄ� tancerze Diablady. To taniec obrazujÄ�cy zwyciÄ�stwo niebios nad piekÅ�ami. Monice najbardziej podobajÄ� siÄ� panowie taÅ�czÄ�cy Caporales i pokrzykujÄ�cy: "Å�o-hoo", a na mnie najwiÄ�ksze wraÅ¼enie robi Estylizada, obÅ�Ä�dnie kolorowe widowisko taneczne, które wykonujÄ� tancerze w kapeluszach o dwumetrowej Å�rednicy, zrobionych z piór (http://www.photoblog.com/Psota/2009/02/22/estillizada-taniec-z-wielkimi-piorami-na-glowie.html). Llamerada, taniec prowadzony przez lamÄ� i pstrokate Tinku, obrazujÄ�ce agresywnÄ� walkÄ� rywali o kobietÄ�, wydajÄ� siÄ� zawieraÄ� w sobie esencjÄ� Boliwii. Taneczna kultura Boliwii odzwierciedla jej historiÄ�. Caporales to taniec, który przywieÅºli ze sobÄ� kolonizatorzy hiszpaÅ�scy. Negritos, taniec czarnych, to rytmy afrykaÅ�skie. Hiszpanie Å�ciÄ�gnÄ�li do Boliwii AfrykaÅ�czyków do pracy w kopalniach. Po wyzwoleniu Boliwii, przenieÅ�li siÄ� oni z górzystych terenów do dÅ¼ungli, gdzie klimat jest zbliÅ¼ony do ich rodzimego. Tam rozwinÄ�li swojÄ� gaÅ�Ä�Åº kultury, wÅ�asnÄ� muzykÄ� i wÅ�asne taÅ�ce. Niektóre taÅ�ce wykonuje siÄ� w bardzo zabawnych maskach - np. Doctoritos w maskach lekarzy i pielÄ�gniarek, czy Tarqueada, w przebraniach karykaturalnie oÅ�mieszajÄ�cych Hiszpan. MijajÄ� godziny, a my przemieszczamy siÄ� w róÅ¼ne miejsca miasta, oglÄ�dajÄ�c tysiÄ�ce tancerzy zaczarowanych w dziesiÄ�tki taÅ�ców. 15 luty, niedziela DziÅ� tancerze oddajÄ� swoje ciaÅ�a i dusze tym samym taÅ�com, pokonujÄ� teÅ¼ identycznÄ� trasÄ�. DziÅ� jednak ma to charakter wystÄ�pu i zabawy, nie pielgrzymki. Powoduje to takÄ� róÅ¼nicÄ�, Å¼e tancerze pijÄ� alkohol i co kilka przecznic integrujÄ� siÄ� z publicznoÅ�ciÄ�. Idziemy na wzgórze Socavon; dziÅ�, gdy nie jest ono celem pielgrzymowania, mamy szansÄ� wejÅ�Ä� do Å�wiÄ�tyni. Na placu przed sanktuarium nasze biaÅ�e twarze robiÄ� furorÄ� i wielu tancerzy pragnie integrowaÄ� siÄ� wÅ�aÅ�nie z nami. W trakcie chwilowego rozÅ�Ä�czenia siÄ� z MonikÄ�, zostajÄ� obdarowana róÅ¼nymi elementami mÄ�skich strojów ludowych: sznurkiem do wywijania, paÅ�eczkÄ� z lamÄ�, piórkami, pomponami. CieszÄ� siÄ� z jedynych w swoim rodzaju pamiÄ�tek. Sanktuarium Socavon jak na Boliwijczyków jest doÅ�Ä� gustowne. Przed koÅ�cioÅ�em moÅ¼na zakupiÄ� róÅ¼aÅ�ce oraz obrazki... Matki Boskiej CzÄ�stochowskiej. PrzyszÅ�o mi do gÅ�owy, Å¼e mam zwidy, gdyÅ¼ juÅ¼ drugi dzieÅ� spÄ�dzam na sÅ�oÅ�cu... Z koÅ�cioÅ�a wchodzi siÄ� do kopalni srebra (w podziÄ�ce za iloÅ�Ä� wydobywanego tam kruszcu, postawiono Å�wiÄ�tyniÄ�). Jednak czÄ�Å�Ä� kopalniana stanowczo nie naleÅ¼y do chrzeÅ�cijaÅ�skiego Å�wiata! Na koÅ�cu pierwszego korytarzyka stoi Tio, duch opiekuÅ�czy górników, coÅ� na ksztaÅ�t polskiego Gustlika... http://www.photoblog.com/Psota/2009/02/13/koscielnie-i-pogansko-1.html Górnik przed zejÅ�ciem do kopalni modli siÄ� do Matki BoÅ¼ej, a potem 20 metrów niÅ¼ej, oddaje czeÅ�Ä� Tio. Z intencjÄ�, by Tio miaÅ� go w opiece, skÅ�ada u stóp kukÅ�y ofiarÄ� w postaci liÅ�ci koli, alkoholu i papierosów. CaÅ�a Boliwia. Tutaj religie ze sobÄ� nie walczÄ�. Wszystkie elementy róÅ¼nych wierzeÅ� wspóÅ�egzystujÄ� ze sobÄ�. W drodze do seminarium kupujÄ� buÅ�ki. Pani w piekarni pyta, czy jestem katoliczkÄ�. - Tak. - odpowiadam. - Ja teÅ¼. - mówi kobieta - Pan Bóg jest taki dobry! Trzeba siÄ� modliÄ� do Pana Boga, on nam wszystko daje i wszystko stwarza. ZiemiÄ� stworzyÅ� Pan Bóg. Wiesz, nawet Pachamama modli siÄ� do Pana Boga. PeÅ�ne wraÅ¼eÅ� (i wyposaÅ¼one w dziesiÄ�tki karteczek z numerami telefonów chÅ�opców z caÅ�ej Boliwii) wracamy do Seminarium. Alek zaprasza nas na wieczornÄ� pogawÄ�dkÄ�. ChwalÄ� siÄ� mu zdobytymi gadÅ¼etami. Niestety, Alek jest doÅ�Ä� ortodoksyjny i zdecydowanie jednowyznaniowy i ... wszystkie zdobycze rekwiruje mi, twierdzÄ�c, Å¼e to gusÅ�a i zabobony... Na szczÄ�Å�cie, okazuje siÄ�, Å¼e nie dostaÅ�am udaru sÅ�onecznego. Matki BoÅ¼e CzÄ�stochowskie sÄ� w Oruro popularne, bo jest tu polski biskup, Krzysztof, który rozpowszechnia kult Maryi z rodzinnych swych stron. Polskim zwyczajem, pogawÄ�dka tym razem odbywa siÄ� przy akompaniamencie kieliszków. Alek serwuje nam singani, czyli wódkÄ� z winogron... 16 luty, poniedziaÅ�ek U Moniki singani w poÅ�Ä�czeniu z sorojcie i tabletkami przeciwko sorojcie daÅ�o taki efekt, Å¼e jest godzina 20-sta, a Monika siÄ� wÅ�aÅ�nie budzi... Ja zdÄ�Å¼yÅ�am wybadaÄ� rynek i kupiÄ� bilety na jutro do Chile, nad ocean, do Arica. No bo ceny biletów teÅ¼ negocjowaÄ� moÅ¼na, a jakÅ¼e! Cena wywoÅ�awcza - 130 boliwiano. Ja kupiÅ�am za 100 (bilet autobusem "la cama" - czyli z opuszczanymi siedzeniami) z obiadem). Jak siÄ� potem dowiedziaÅ�am, poszÅ�o mi Å�rednio; kolega kupiÅ� taki sam bilet za 80 boliwiano...

13 luty, piątek, Oruro

W drodze do Oruro pada deszcz. No dobra, leje. A my posuwamy się
starym autokarem wśród przepaścistych gór Altiplano. Obie z Moniką
przywykłyśmy już do tego rodzaju emocji, nie mniej jednak, gdy mijamy
się na stromiźnie z drugim pojazdem, coś dziwnego dzieje się z naszymi
żołądkami...
Podróż z Cochabamby do stolicy boliwijskiego karnawału trwa około 5
godzin. Jak każda podróż w Boliwii, i ta odbywa się bez postojów,
kierowca jedynie zatrzymuje się, by zabrać na pokład kobiety
sprzedające kurczaki z ziemniaczkami porcjowane w woreczkach, kolorowe
galaretki lub kukurydzę ze serem dla podróżnych. System jest taki, że
panie wsiadają do autobusu, w trakcie jazdy sprzedają to, co mają w
swoich wielkich koszach i wysiadają w kolejnym mieście, by tam złapać
autobus w drugą stronę i kolejnym pasażerom zaproponować smakołyki.

Oruro jest położone 3800 m npm, zatem Monika już w drodze zaczyna
odczuwać skutki wysokości...

Po godzinie 15 w Oruro odbiera nas Alek. Alek to polski ksiądz, bardzo
młody, będący tam dyrektorem seminarium. Widzimy go po raz pierwszy,
kontakt do Alka mamy od Kasi, która podczas swojego pobytu w Boliwii
bardzo się z nim zaprzyjaźniła.
http://www.photoblog.com/Psota/2009/02/05/oruro-miasteczko-3800-npm.html

Alek zabiera nas do seminarium. Okazuje się, że w tym dniu zaczyna się
semestr i oprócz nas, wprowadza się tu kilku chłopaków. Chcąc, nie
chcąc, znalazłyśmy się w rolach testerek świętych powołań...

Integrujemy się z chłopakami podczas wspólnych posiłków. Nie
spodziewali się naszej obecności, jednak taka wersja Seminarium
najwyraźniej bardzo im się podoba.

W seminarium jest kaplica. Co ciekawe, znajdują się w niej Relikwie
Ks. Spopćko, spowiednika Siostry Faustyny Kowalskiej. W całej Ameryce
Południowej Faustyna jest bardzo popularną świętą: w każdym kościele,
nawet na sakramenckim odludziu, jest duży obraz Jezusa Miłosiernego i
mała fotografia Świętej.

Alek okazuje się bardzo zwariowanym księdzem.

Po południu wybieramy się na spacer po mieście. Po przejściu kilku
przecznic, decydujemy się za zakup foliowych peleryn, gdyż... w Boliwii
trakcie całego karnawału panują zasady jak Polsce w Lejka. Z taką
tylko różnicą, że leją wszyscy wszystkich: kobiety kobiety, kobiety
mężczyzn, mężczyźni kobiety i mężczyźni mężczyzn. Lanie odbywa się za
kilka sposobów:
- rzucanie baloników wypełnionych wodą,
- wylewanie wody wiadrami,
- atak z karabinów wodnych.
Macierzowo, powyższych technik można doświadczyć w trzech strategiach:
- spontanicznej, tzn. ktoś idący ulicą atakuje,
- skomasowanej - podjeżdża ciężarówka i atak następuje z samochodu,
- bezlitosnej - fala wody dosięga człowieka od góry - z okien.
Jeszcze jest wariat bardziej wysublimowany, czyli pianka. W Boliwii w
czasie karnawału sprzedawana jest specjalna pachnąca pianka w
aerozolu, którą również można potraktować ofiarę.
(Zdjęcia Magdy w piance:
http://www.photoblog.com/Psota/2009/02/09/oruro-karnawal.html )

W ostatnie dni karnawału proces oblewania wodą i pianką intensyfikuje
się... No i warto dodać, że Gringo obrywa potrójnie;)

Oglądamy miasteczko, ułożone warstwami, jak gdyby na tarasach. Jest to
teren bogaty w złoża miedzi i srebra, więc spotykamy ludzi
powracających z prac w kopalni.

Odwiedzamy targ miejski, który obfituje w stroje, maski ludowe,
pamiątkowe torebki, confetti oraz peleryny nylonowe. Próbując znaleźć
część spożywczą targu (chcemy kupić pomidory na kolację) natrafiamy na
stragany o tajemniczym asortymencie... Wiszące płody lamy, paznokcie
kota, alkohol ofiarny dla Pachamamy, talizmany.
- Senorita, compra, compra - Cholity namawiają nas na zakup talizmanu
na dobrego męża lub na dobre zdrowie. Talizmany to gipsowe kwadraciki
z wygrawerowanymi obrazkami. Sprzedawane są w przeważnie w zestawach,
np. na poświęcenie domu lub na dobrą naukę, czy na szczęśliwe życie
rodzinne. Każdy zestaw to flaszka alkoholu, mieszanki ziół, jakieś
bibułowe cacka oraz 8 kwadracikow z różnymi obrazkami. Np. książka
oznacza wiedzę, kwiaty - dobre zbiory, monety - bogactwo itd. Zestaw
należy złożyć Pachamamie w odpowiednim dniu, najlepiej na zboczach
gór. Ofiara będzie pełniejsza, jeśli złoży się również liście koki i
płód lamy...
(zestawili można pooglądać tu:
http://www.photoblog.com/Psota/2009/02/14/koscielnie-i-pogansko-2.html)

Ponieważ nagabywanie cholit jest uciążliwe (ponadto ja boję się, że
któraś rzuci na mnie klątwę, a jak przekonałam się w Peru, to niestety
działa!), kłamiemy, że mamy wszystko, łącznie z najcudowniejszymi
mężami i przyspieszamy kroku.
Pomidory kupujemy w sklepie.
Przemoczone do suchej nitki w słoneczny dzień, wracamy do Seminarium.

Po kolacji Alek zaprasza nas do siebie na "Polaków rozmowy".
- Byłyśmy na targu czarownic - mówię. - Było ostro...
- Tak, jest tu tego od groma! - odpowiada Alek. - Kiedyś wezwano mnie
poświęcić dom. Rozglądam się po tym domu i jestem przekonany, że już
tu kiedyś byłem i ten dom święciłem. Pytam więc gospodarza: "Czy ja
nie byłem już u was?" "Tak padre, był padre, natomiast bruja
(czarownica) powiedziała, że tu żeby było szczęście, to ksiądz
katolicki musi trzy razy polać wodą święconą."

Alek jak z rękawa sypał podobnymi historyjkami do rana.

14 luty, sobota

Weekend przed Środą Popielcową to kulminacja karnawału. Główne obchody
odbywają się tradycyjnie w Oruro, gdyż tu właśnie znajduje się
sanktuarium Socavon - świątynia Matki Bożej Tancerzy i Górników.
Zjeżdżają się tutaj zespoły muzyczne z całej Boliwii i nie tylko. Od
soboty do Środy Popielcowej w całym kraju jest wolne. Nie pracuje się,
dzieci nie chodzą do szkoły. Każdy ma czas na to, żeby do woli
wytańczyć się. Boliwia to w końcu kraj, którego kultura opiera się na
fundamencie zabawy, radości i świętowania.

Idziemy z Moniką do Rynku, nakładamy peleryny, zajmujemy strategiczne
miejsca. Dziś uliczny taniec ma charakter sakralny: odbywa się
pielgrzymka tancerzy do Sanktuarium.
Jest silne słońce, ale temperatura jest do zniesienia, dzięki dużej
wysokości npm no i oczywiście dzięki systematycznemu chłodzeniu nas
wodą poprzez inne elementy należące do publiczności. Gawiedź pije
litrami piwo i wiwatuje na widok tancerzy.
http://www.photoblog.com/Psota/2009/02/10/oruro-karnawal-trwa.html
Pielgrzymkę z samego rana rozpoczął orszak biskupa z Najświętszym
Sakramentem, za nim cała kościelna świta. My jednak nie wstałyśmy tak
wcześnie. Teraz mamy możliwość podziwiać tancerzy, którzy w ciężkich,
ważących nawet 20 kg kostiumach, w roztańczonym korowodzie
pielgrzymują na wzgórze Socavon.
Zespoły tańczą ludowe tańce z całej Boliwii. Trasa, jaką pokonują
tancerze, wiedzie z przemieść miasta; pokonanie jej w tanecznym rytmie
zajmuje 6 - 8 godzin. Każdy zespól ma swoją orkiestrę i typowe dla
regonu i tańca kostiumy.

http://www.photoblog.com/Psota/2009/02/18/tobas-khantu-incas-phujllay.html

Najcięższe ubranie noszą tancerze Diablady. To taniec obrazujący
zwycięstwo niebios nad piekłami. Monice najbardziej podobają się
panowie tańczący Caporales i pokrzykujący: "ło-hoo", a na mnie
największe wrażenie robi Estylizada, obłędnie kolorowe widowisko
taneczne, które wykonują tancerze w kapeluszach o dwumetrowej
średnicy, zrobionych z piór
(http://www.photoblog.com/Psota/2009/02/22/estillizada-taniec-z-wielkimi-piorami-na-glowie.html).
Llamerada, taniec prowadzony przez lamę i pstrokate Tinku, obrazujące
agresywną walkę rywali o kobietę, wydają się zawierać w sobie esencję
Boliwii.
Taneczna kultura Boliwii odzwierciedla jej historię. Caporales to
taniec, który przywieźli ze sobą kolonizatorzy hiszpańscy. Negritos,
taniec czarnych, to rytmy afrykańskie. Hiszpanie ściągnęli do Boliwii
Afrykańczyków do pracy w kopalniach. Po wyzwoleniu Boliwii, przenieśli
się oni z górzystych terenów do dżungli, gdzie klimat jest zbliżony do
ich rodzimego. Tam rozwinęli swoją gałąź kultury, własną muzykę i
własne tańce.
Niektóre tańce wykonuje się w bardzo zabawnych maskach - np.
Doctoritos w maskach lekarzy i pielęgniarek, czy Tarqueada, w
przebraniach karykaturalnie ośmieszających Hiszpan.
Mijają godziny, a my przemieszczamy się w różne miejsca miasta,
oglądając tysiące tancerzy zaczarowanych w dziesiątki tańców.

15 luty, niedziela

Dziś tancerze oddają swoje ciała i dusze tym samym tańcom, pokonują
też identyczną trasę. Dziś jednak ma to charakter występu i zabawy,
nie pielgrzymki. Powoduje to taką różnicę, że tancerze piją alkohol i
co kilka przecznic integrują się z publicznością.
Idziemy na wzgórze Socavon; dziś, gdy nie jest ono celem
pielgrzymowania, mamy szansę wejść do świątyni.
Na placu przed sanktuarium nasze białe twarze robią furorę i wielu
tancerzy pragnie integrować się właśnie z nami. W trakcie chwilowego
rozłączenia się z Moniką, zostaję obdarowana różnymi elementami
męskich strojów ludowych: sznurkiem do wywijania, pałeczką z lamą,
piórkami, pomponami. Cieszę się z jedynych w swoim rodzaju pamiątek.
Sanktuarium Socavon jak na Boliwijczyków jest dość gustowne. Przed
kościołem można zakupić różańce oraz obrazki... Matki Boskiej
Częstochowskiej. Przyszło mi do głowy, że mam zwidy, gdyż już drugi
dzień spędzam na słońcu...
Z kościoła wchodzi się do kopalni srebra (w podzięce za ilość
wydobywanego tam kruszcu, postawiono świątynię). Jednak część
kopalniana stanowczo nie należy do chrześcijańskiego świata! Na końcu
pierwszego korytarzyka stoi Tio, duch opiekuńczy górników, coś na
kształt
polskiego Gustlika...
http://www.photoblog.com/Psota/2009/02/13/koscielnie-i-pogansko-1.html
Górnik przed zejściem do kopalni modli się do Matki Bożej, a potem 20
metrów niżej, oddaje cześć Tio. Z intencją, by Tio miał go w opiece,
składa u stóp kukły ofiarę w postaci liści koli, alkoholu i
papierosów.
Cała Boliwia. Tutaj religie ze sobą nie walczą. Wszystkie elementy
różnych wierzeń współegzystują ze sobą.
W drodze do seminarium kupuję bułki. Pani w piekarni pyta, czy jestem
katoliczką.
- Tak. - odpowiadam.
- Ja też. - mówi kobieta - Pan Bóg jest taki dobry! Trzeba się modlić
do Pana Boga, on nam wszystko daje i wszystko stwarza. Ziemię stworzył
Pan Bóg. Wiesz, nawet Pachamama modli się do Pana Boga.

Pełne wrażeń (i wyposażone w dziesiątki karteczek z numerami telefonów
chłopców z całej Boliwii) wracamy do Seminarium. Alek zaprasza nas na
wieczorną pogawędkę. Chwalę się mu zdobytymi gadżetami. Niestety, Alek
jest dość ortodoksyjny i zdecydowanie jednowyznaniowy i ... wszystkie
zdobycze rekwiruje mi, twierdząc, że to gusła i zabobony...
Na szczęście, okazuje się, że nie dostałam udaru słonecznego. Matki
Boże Częstochowskie są w Oruro popularne, bo jest tu polski biskup,
Krzysztof, który rozpowszechnia kult Maryi z rodzinnych swych stron.
Polskim zwyczajem, pogawędka tym razem odbywa się przy akompaniamencie
kieliszków.
Alek serwuje nam singani, czyli wódkę z winogron...

16 luty, poniedziałek

U Moniki singani w połączeniu z sorojcie i tabletkami przeciwko
sorojcie dało taki efekt, że jest godzina 20-sta, a Monika się właśnie
budzi... Ja zdążyłam wybadać rynek i kupić bilety na jutro do Chile, nad
ocean, do Arica. No bo ceny biletów też negocjować można, a jakże!
Cena wywoławcza - 130 boliwiano. Ja kupiłam za 100 (bilet autobusem
"la cama" - czyli z opuszczanymi siedzeniami) z obiadem). Jak się
potem dowiedziałam, poszło mi średnio; kolega kupił taki sam bilet za
80 boliwiano...

You must be logged in to comment!

Views: 286

2009.02.21

2009.02.23

Latest

Monthly

Estillizada - taniec z wielkimi piorami na glowie