Scuitar (Carlos do Carmo)
Ua bola de farrapo, nun charco
Ua risa reguila, un cuntapie
Na ladeira a correr, un aro
L cielo ne l mirar, dun garoto.
Ua fisga que atira la spráncia
Un pardal de calçones, spierto
I la fuorça de ser nino
Acontra la fuorça dun guardia, que ye cachaporro.
Parecen cambadas de pardales a la solta
Ls garotos, ls garotos
Son cumo índios, capitanes de la malta
Ls garotos, ls garotos
Mas quando la tarde cai
Bai-se la rebolta
Sentan-se al colo de l pai
Ye la ternura que retorna
I scuitan-no a falar de l home nuobo
Son ls garotos deste pobo
A daprendéren a ser homes.
Las caricas a brilhar na mano
La gana que salta al aro
Un garoto que diç que nó
Se la porrada benir nun deixo
Un berlinde abafado na scuola
Un pion ne l bolso sin quelor
Un garoto que piede smola
Porque la fame le abafa la delor.
Pertués:
[Os putos, José Carlos Ary dos Santos]
Uma bola de pano, num charco
Um sorriso traquina, um chuto
Na ladeira a correr, um arco
O céu no olhar, dum puto.
Uma fisga que atira a esperança
Um pardal de calções, astuto
E a força de ser criança
Contra a força dum chui, que é bruto.
Parecem bandos de pardais à solta
Os putos, os putos
São como índios, capitães da malta
Os putos, os putos
Mas quando a tarde cai
Vai-se a revolta
Sentam-se ao colo do pai
É a ternura que volta
E ouvem-no a falar do homem novo
São os putos deste povo
A aprenderem a ser homens.
As caricas brilhando na mão
A vontade que salta ao eixo
Um puto que diz que não
Se a porrada vier não deixo
Um berlinde abafado na escola
Um pião na algibeira sem cor
Um puto que pede esmola
Porque a fome lhe abafa a dor.