You are either already subscribed or there was an error
Your entry has been submitted
Sorry, your entry could not be submitted
Páixaro
2009.05.24
Click here to add text
La eideia parecerie genial. L páixaro tenie-le aparecido cumo que por milagre. Eilhi staba el a chiar i era fácele agarrá-lo seguindo-le l rastro i ancuntrando l buraco ne ls blocos. La curralada era bielha i tamien mais un buraco nun fazie mal. La curralada tenie toda la spece de cacharros i eilhi poderie star un bun passatiempo pa ls zoeiras. Staba muita calor pa andar por ende al rechinadeiro. Ua cacetada cul martielho i cula mano zupa.
L páixaro nun era pequerrixo i nun le puso peso na cuncéncia arranjar un çtino pa la fin de l páixaro i adbertíren-se un cachico.
Tenien oubido falar de ranas que mándan un stouro cumo ua bolhaca quando outros scalhabreses cumo eilhes le metian un cigarro na boca i l metian a arder.
-Nó, l pardal ten l bico mui pequeinho i fuge nesse antretanto.
Tamien nun fumában.
-Bamos a poner l páixaro nua garrafeca de plástico que stá eiqui i apuis yá beremos que çtino le hemos de dar.
La scupeta d'aire staba por eilhi cerca, mas yá eilhes staban fartos de ber páixaros a caier de las arbles. Acaçando ua manada deilhes podisse fazer un arrozico buono, inda que eilhes nun le chaldrá-se muito i quien quemie a la fin era l pai. Fui até l pai de dous de ls trés que eilhi stában que tenie cumprado la scupetazeca d'aire; lougo quando chegou yá tenie la madeira toda scachada. Até l terceiro que eilhi staba cula sue arte la tenie colado. Inda que parecisse que benie de la guerra de 14 l que amportaba era que mandaba chumbos.
-Huii i se le pegássemos fuogo inda bibo i l botássemos a bolar a arder. A mode un foguete...?
La eideia era macabra i adbertida. Na altura ls moços nien manginában que na stória outras pessonas habien morrido queimadas; inda por riba por Dius i por Dius. Andában a brincar als Diuses mas Diuses pequeinhos que gústan de l sufrimiento de ls bichos.
Eilhes nun querian an buona berdade ser Dius i fazer caçuada de la bida i de la muorte; muorte que eilhes própios a eilha stan cundanados cumo todo ser bibo que se preze.
-Diluente, hai eilhi diluente.
Ancharcórun l probe páixaro. Quedou-se eilhi. Ls oupores stragórun la abintura. Nun houbo tiempo de l chiçcar i deixar-lo bolar la sue redadeira libardade. Parecie que Dius na hora de la berdade tenie feito caçuada era deilhes trés; la mesma caçu[o]ada que Miguel Torga scribe.
Inda tentórun fregir l páixaro ne l suolo, mas nun era la mesma cousa.
Confesso que não consegui perceber o texto todo :(, mas do que consegui perceber tenho-lhe a dizer meu amigo que para alem do texto fantástico a fotografia e uma das minhas favoritas.... tanto que a vou colocar nos meus favoritos :)