pixel

Páixaro

2009.05.24

La eideia parecerie genial. L páixaro tenie-le aparecido cumo que por milagre. Eilhi staba el a chiar i era fácele agarrá-lo seguindo-le l rastro i ancuntrando l buraco ne ls blocos. La curralada era bielha i tamien mais un buraco nun fazie mal. La curralada tenie toda la spece de cacharros i eilhi poderie star un bun passatiempo pa ls zoeiras. Staba muita calor pa andar por ende al rechinadeiro. Ua cacetada cul martielho i cula mano zupa.
L páixaro nun era pequerrixo i nun le puso peso na cuncéncia arranjar un çtino pa la fin de l páixaro i adbertíren-se un cachico.
Tenien oubido falar de ranas que mándan un stouro cumo ua bolhaca quando outros scalhabreses cumo eilhes le metian un cigarro na boca i l metian a arder.
-Nó, l pardal ten l bico mui pequeinho i fuge nesse antretanto.
Tamien nun fumában.
-Bamos a poner l páixaro nua garrafeca de plástico que stá eiqui i apuis yá beremos que çtino le hemos de dar.
La scupeta d'aire staba por eilhi cerca, mas yá eilhes staban fartos de ber páixaros a caier de las arbles. Acaçando ua manada deilhes podisse fazer un arrozico buono, inda que eilhes nun le chaldrá-se muito i quien quemie a la fin era l pai. Fui até l pai de dous de ls trés que eilhi stában que tenie cumprado la scupetazeca d'aire; lougo quando chegou yá tenie la madeira toda scachada. Até l terceiro que eilhi staba cula sue arte la tenie colado. Inda que parecisse que benie de la guerra de 14 l que amportaba era que mandaba chumbos.
-Huii i se le pegássemos fuogo inda bibo i l botássemos a bolar a arder. A mode un foguete...?
La eideia era macabra i adbertida. Na altura ls moços nien manginában que na stória outras pessonas habien morrido queimadas; inda por riba por Dius i por Dius. Andában a brincar als Diuses mas Diuses pequeinhos que gústan de l sufrimiento de ls bichos.
Eilhes nun querian an buona berdade ser Dius i fazer caçuada de la bida i de la muorte; muorte que eilhes própios a eilha stan cundanados cumo todo ser bibo que se preze.
-Diluente, hai eilhi diluente.
Ancharcórun l probe páixaro. Quedou-se eilhi. Ls oupores stragórun la abintura. Nun houbo tiempo de l chiçcar i deixar-lo bolar la sue redadeira libardade. Parecie que Dius na hora de la berdade tenie feito caçuada era deilhes trés; la mesma caçu[o]ada que Miguel Torga scribe.
Inda tentórun fregir l páixaro ne l suolo, mas nun era la mesma cousa.
3 Comments
wfrnk Nice... :-)
wfrnk · 2009-05-25: 07:19
JaCkYe Confesso que não consegui perceber o texto todo :(, mas do que consegui perceber tenho-lhe a dizer meu amigo que para alem do texto fantástico a fotografia e uma das minhas favoritas.... tanto que a vou colocar nos meus favoritos :)
JaCkYe · 2009-05-25: 10:44
manel dl baiunco paixaros ye q aie de mais an sendin
manel dl baiunco · 2009-05-25: 15:35
Bold Text
Italic Text
UnderLine Text
URL Link

Name
URL
Enter the code to the right below
Captcha

Views: 393
 
pixel
« 2009.05.20
 
pixel
2009.05.28 »
pixel