اکلیل(eklil) در زبان مندایی به معنای تاج می باشد،و منظور از آن تاج در واقع شاخه ای از گیاه یاس معطر و تازه است که منداییان پس از انجام تعمید بر سر خود و در زیر دستارشان می گذارند.معنای مفهومی این تاج گیاهی از آنچه که از بوثه های کتاب انیانی و گنزاربا استخراج می گردد،همان خرد و دانایی بی انتها و ذوال ناپذیریست که از سوی خداوند به بندگانش عطاء می گردد،دانشی که هیچ پایانی ندارد و هرگز پژمرده و کهنه نمی گردد.
