Op reis en toch thuis

Karlijn

Reizen en je toch thuis voelen. Voor sommigen een onmogelijke opgave, voor ons een ervaring. Indonesië ligt aan de andere kant van de wereld en niet alleen letterlijk. Reizigers en emigranten om ons heen bevestigen hoe dit land één van de grootste culturele tegenstellingen is vergeleken met de Westerse wereld.

Terug gaan naar Nederland brengt voordelen met zich mee. Naast de blije gezichten van onze vrienden en familie is vooral het eten een utopisch vooruitzicht. Dropjes, bruin brood, kaas en gehaktballen. Schuimbekkend kijken we uit naar het welkomstmaal dat misschien zelfs warm in plaats van lauw op ons wacht. Wat ook niet gemist zal worden is de reden waarom ik begon aan deze weblog: zonder elektriciteit is slapen, lezen of gezellig een biertje drinken geen optie. Een laptop met een volle batterij voor een Aziatische prijs is dan wel weer een Indonesisch hoogtepuntje. Terwijl onze housemaid ons van kaarsen voorziet en zich verontschuldigd voor ‘lampu mati’ (niet-werkende lampen) erken ik hoe hard ze voor ons gewerkt heeft de afgelopen maanden. Zelf de afwas doen is ook nooit een fijn vooruitzicht. Ook herinnert ze me aan de Indonesische taal, een simpele verzameling van woorden zonder mogelijkheid tot herkenning. En de kans die we missen onze kennis hiervan verder uit te breiden. Toiletten met doorspoelmechanisme compenseren dit verlies daarentegen weer gemakkelijk.

Overmorgen vertrekken we naar Nederland, waar het binnen warmer is dan buiten en waar je het koud krijgt wanneer je de douche uitstapt. Waar je nergens op straat Nasi Goreng kunt kopen. We zullen niet meer nagekeken worden om onze huidskleur, niet meer gevraagd worden te poseren voor een foto en geen Mc Donald’s delivery meer kunnen bestellen.

We zullen nooit vergeten terug te kijken naar Semarang. Dit rothuis, waar uren per dag geen water is, de stroom te pas en te onpas uitvalt en we douchen met een emmer, was ons thuis voor de afgelopen zes maanden. En met een denkbeeldige knapzak vol mooie ervaringen en herinneringen hadden we het echt niet beter kunnen treffen.